هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از رنجهای عشق و جفای یار میگوید که اعتبار و امید را از او گرفته است. حتی قاصد نیز با شرم از او میگذرد و تنها مرگ میتواند پایانبخش درد او باشد. امیدواری به صبر نیز در میان این بلاها از او دور شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و ناامیدی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و نومیدی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۴۲ - جفای یار، چنان برده اعتبار از من
جفای یار، چنان برده اعتبار از من
که غیر آید و پرسد نشان یار از من ۱
جواب نامه شوقم حدیث نومیدیست
که قاصد آمد و بگذشت شرمسار از من ۲
مرض عشقم و بیماریام چنان صعب است
که نیست غیر اجل، کس امیدوار از من ۳
امیدواری میلی به صبر بود و کنون
که در میان بلایم، کند کنار از من ۴
که غیر آید و پرسد نشان یار از من ۱
جواب نامه شوقم حدیث نومیدیست
که قاصد آمد و بگذشت شرمسار از من ۲
مرض عشقم و بیماریام چنان صعب است
که نیست غیر اجل، کس امیدوار از من ۳
امیدواری میلی به صبر بود و کنون
که در میان بلایم، کند کنار از من ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۱ - بر خویش نهد تهمت غمخوارگی من
گوهر بعدی:شماره ۲۴۳ - از آه سردم آخر، رنجید یار از من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.