شماره ۲۵۲ - از بس که کرده‌ام گله هر جا ز خوی او

از بس که کرده‌ام گله هر جا ز خوی او
شرم آیدم دگر که ببینم به سوی او ۱

شرمنده‌وار می‌گذرد چون به من رسد
تا آنچه کرده است نیارم به روی او ۲

قاصد به من مگو خبر التفات یار
رو با کسی بگو که ندانسته خوی او ۳

هر دم رقیب از پی تحقیق حال من
سازد بهانه‌ایّ و کند گفت‌وگوی او ۴

مردم ز بهر یک نگه آشنای یار
تا صید کیست آهوی بیگانه خوی او ۵

میلی چنین که برده ز راهش فریب غیر
بودن نمی‌توان به ره آرزوی او ۶