هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از مستی و خرابی حال خود میگوید و از معشوق میخواهد که با دادن شراب، وضعیت او را بدتر نکند. او از رنجهای عاشقانه و سوختن دلش سخن میگوید و از معشوق میخواهد که به دیگران از این دردها نگوید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههایی مانند شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۲۷۱ - به من که مست خرابم شراب ناب مده
به من که مست خرابم شراب ناب مده
ببین خرابی حال من و شراب مده ۱
تمام عمر، دلم رخت زیرکی اندوخت
ز سیل باده تو این خانه را به آب مده ۲
به بزم، خون دل از دیده صراحی می
مریز و گریه به یاد من خراب مده ۳
به می مبر ز دلم اعتدال و تا عمری
مرا ز کلفت شرمندگی عذاب مده ۴
به مستی ار سخن بیخودانهای گویم
مرنج از من و جرم مرا جواب مده ۵
دلم که چون جگر میلی از تو میسوزد
حلال توست، کسی را ازین کباب مده ۶
ببین خرابی حال من و شراب مده ۱
تمام عمر، دلم رخت زیرکی اندوخت
ز سیل باده تو این خانه را به آب مده ۲
به بزم، خون دل از دیده صراحی می
مریز و گریه به یاد من خراب مده ۳
به می مبر ز دلم اعتدال و تا عمری
مرا ز کلفت شرمندگی عذاب مده ۴
به مستی ار سخن بیخودانهای گویم
مرنج از من و جرم مرا جواب مده ۵
دلم که چون جگر میلی از تو میسوزد
حلال توست، کسی را ازین کباب مده ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۰ - کاروان رفته و تنها من بیدل مانده
گوهر بعدی:شماره ۲۷۲ - ای جان تلخکام، خراب از چه بادهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.