هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد عشق و جفای معشوق می‌نالد. او معشوق را بلای جان خود می‌داند و از ناله‌های بی‌اثر خود سخن می‌گوید. همچنین به رشک رقیبان و دردهای عاشقانه اشاره می‌کند و در نهایت، عشق را بی‌چاره‌کننده و چشم‌های معشوق را فتنه‌گر توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و عارفانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جفا و بیداد ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

شماره ۲۷۷ - دلا ز سرو قدان برگرفتن نظر اولی

دلا ز سرو قدان برگرفتن نظر اولی
بتان بلای خدایند، از بلا حذر اولی ۱

به ناله دل زارم اثر نمانده و شادم
که ناله‌ای که ز بیداد اوست، بی‌اثر اولی ۲

کند چو رشک رقیبم هلاک اگر به خود آیم
مرا به بزم تو، بودن ز خویش بی‌خبر اولی ۳

به رغم بیجگرانی که از جفای تو نالند
هزار ناوک بیدادم از تو در جگر اولی ۴

چو نیست غیر شهادت، ز عشق چاره میلی
به خنجر ستم آن دو چشم فتنه‌گر اولی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۱۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۶ - ای غیر، خواهش دل آسوده می‌کنی
گوهر بعدی:شماره ۲۷۸ - امشب دگر کجایی و دلجوی کیستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.