شماره ۲۷۶ - ای غیر، خواهش دل آسوده می‌کنی

ای غیر، خواهش دل آسوده می‌کنی
عشق نبوده را غرض‌آلوده می‌کنی ۱

دانسته‌ام که لطف تو با غیر تا کجاست
در پیش من تغافل بیهوده می‌کنی ۲

در حیرتم که زخم نهان دل مرا
از خنده‌ای چگونه نمکسوده می‌کنی ۳

ای غیر، بی‌ملاحظه‌ای در هلاک من
معلوم می‌شود که به فرموده می‌کنی ۴

از شوق، بس که پرسش بیهوده می‌کنم
آسوده‌ام ازین که تو نشنوده می‌کنی ۵

ای تیغ یار، بر سر میلی میا دگر
تا چند قطع این ره پیموده می‌کنی ۶