هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از زبان عاشقی است که از نگاه و رفتار معشوق خود به وجد آمده و از احساسات و دردهای عشق خود میگوید. او از جذبههای معشوق، مانند نگاه آتشین و زلف سیاهش سخن میگوید و از رنج انتظار و دلبستگی شکوه میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و انتظار ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۹۱ - آراستی صف مژه، راه که میزنی
آراستی صف مژه، راه که میزنی
لشکر کشیدهای، به سپاه که میزنی ۱
بیهوش کرده حیرتم، ای دیده هر زمان
آتش به من ز ذوق نگاه که میزنی ۲
ای دل ترا زیاده سری افکند ز پا
دست هوس به زلف سیاه که میزنی ۳
هر دم نگاه گرم تو از آه گرم کیست
چندین گره به رشته آه که میزنی ۴
روی تو چشم دیده و صید تو دل شده
تو تیغ کین مرا به گناه که میزنی ۵
با غیر، میلی از ره دیگر گذشت یار
تو چشم انتظار به راه که میزنی ۶
لشکر کشیدهای، به سپاه که میزنی ۱
بیهوش کرده حیرتم، ای دیده هر زمان
آتش به من ز ذوق نگاه که میزنی ۲
ای دل ترا زیاده سری افکند ز پا
دست هوس به زلف سیاه که میزنی ۳
هر دم نگاه گرم تو از آه گرم کیست
چندین گره به رشته آه که میزنی ۴
روی تو چشم دیده و صید تو دل شده
تو تیغ کین مرا به گناه که میزنی ۵
با غیر، میلی از ره دیگر گذشت یار
تو چشم انتظار به راه که میزنی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۰ - به بالین من در تب غم نیایی
گوهر بعدی:شماره ۲۹۲ - میرسی قاصد و دل را به تپیدن داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.