خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از طغرا، شاعر ایرانی، بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و ناامیدی است. شاعر از عشق نافرجام، بی‌توجهی معشوق و رنج‌های عاشقی سخن می‌گوید. او از رنگ‌پریدگی، رمیدن صید (معشوق) و بی‌توجهی معشوق شکایت دارد. همچنین، از دل‌سوختگی، بی‌رنگی در عاشقی و ناامیدی از امید می‌گوید. در پایان، از طغرا می‌خواهد که از او شیوه غریب‌گویی را بیاموزد.

رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و رنج عاشقی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

از باده پس نیامد، رنگ پریده ما
برگشتگی ندارد، صید رمیده ما

دیشب به ما درآویخت، امشب ز ما عنان تافت
گویی ندیده ما را، آن شوخ دیده ما

کندیم دل ز شمشاد، از بهر آن سهی قد
پیوند سرو گردید، شاخ بریده ما

در عاشقی نداریم رنگی ز سرخ رویی
ماند به شبنم گل، در خون تپیده ما

بر کشتزار امید، یک جو نمی نشیند
صد کوه اگر بغلتد،از آب دیده ما

طغرا ز ما بیاموز، طرز غریب گویی
هم در غزل نگه کن، هم در قصیده ما

«طغرای مشهدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir