هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق و دلتنگی سخن میگوید. شاعر از زلف سیاه معشوق و تأثیر آن بر دل خود یاد میکند و از درد فراق و غمهای ناشی از آن مینالد. همچنین، به امیدواری برای آینده اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی نیازمند درک نسبی از شعر کلاسیک فارسی است.
شماره ۴۵ - آن زلف سیه دل سبکپا
آن زلف سیه دل سبکپا
یک سر دارد، هزار سودا ۱
بی شمع رخت، نسیم گردید
جلاد چراغ خانه ما ۲
تیغش که به ما سری ندارد
آبی ست که بسته شد ز بالا ۳
دل تاب غمش نداشت امروز
کردیم ذخیره بهر فردا ۴
یک سر دارد، هزار سودا ۱
بی شمع رخت، نسیم گردید
جلاد چراغ خانه ما ۲
تیغش که به ما سری ندارد
آبی ست که بسته شد ز بالا ۳
دل تاب غمش نداشت امروز
کردیم ذخیره بهر فردا ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴ - شمع! بنشین ز طربخانه پروانه جدا
گوهر بعدی:شماره ۴۶ - محتسب می افکند بیهوده در هنگامه سنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
