هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و نمادین، به موضوعاتی مانند جدایی، عشق، وابستگی و تقدیر میپردازد. شاعر با استفاده از عناصری مانند شمع و پروانه، فانوس، ساغر، زلف و شانه، و جغد و ویرانه، احساسات عمیق انسانی را بیان میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق و نمادین است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد.
شماره ۴۴ - شمع! بنشین ز طربخانه پروانه جدا
شمع! بنشین ز طربخانه پروانه جدا
ترک فانوس مکن،گور جدا، خانه جدا ۱
تا لب شیشه به صد بوسه نگردد ضامن
لب ساغر نشود از لب جانانه جدا ۲
شانه و زلف به هم تا سر الفت دارند
می کند خون به دلم، زلف جدا، شانه جدا ۳
بس که ناراستی از ساغر دوران گل کرد
همچو نرگس نکنم دست ز پیمانه جدا ۴
بوی آبادی اگر پا نگذارد به میان
چون خرابی، نشود جغد ز ویرانه جدا ۵
در قفس تا نکنم زمزمه با خاطر جمع
داد صیاد به من آب جدا، دانه جدا ۶
ترک فانوس مکن،گور جدا، خانه جدا ۱
تا لب شیشه به صد بوسه نگردد ضامن
لب ساغر نشود از لب جانانه جدا ۲
شانه و زلف به هم تا سر الفت دارند
می کند خون به دلم، زلف جدا، شانه جدا ۳
بس که ناراستی از ساغر دوران گل کرد
همچو نرگس نکنم دست ز پیمانه جدا ۴
بوی آبادی اگر پا نگذارد به میان
چون خرابی، نشود جغد ز ویرانه جدا ۵
در قفس تا نکنم زمزمه با خاطر جمع
داد صیاد به من آب جدا، دانه جدا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - چو رو دهد بر آن شوخ مست، رفتن ما
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - آن زلف سیه دل سبکپا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.