هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و دلبستگی شدید خود سخن میگوید و خود را به مجنون تشبیه میکند که مانند او شیفتهای سرگشته است. او از زخمهای عشق و بوی آن که او را زنده نگه میدارد، یاد میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۹ - بس که آن وحشی غزالم سر به صحرا داده است
بس که آن وحشی غزالم سر به صحرا داده است
می برد با خود چو مجنون هر طرف آهو مرا ۱
بوی عشقم زنده می دارد،وگرنه همچو گل
می نماید زخم این پهلو ازان پهلو مرا ۲
می برد با خود چو مجنون هر طرف آهو مرا ۱
بوی عشقم زنده می دارد،وگرنه همچو گل
می نماید زخم این پهلو ازان پهلو مرا ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - می برد گل رویت، رنگ صد گلستان را
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - کند چون دیده ما حفظ اشک خود، مکن عیبش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.