هوش مصنوعی:
این متن بیانگر عشق و رنجهای ناشی از آن است. شاعر خود را پروردهٔ عشق میداند و از دیگران میخواهد که عیبهایش را نادیده بگیرند. او اشاره میکند که در سفر زندگی، مایه و توان او مانند آب کاهش یافته و آنچه باقی مانده، تنها برای ادامهٔ راه کافی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار بوده و مناسب مخاطبان با درک بالاتر از ادبیات و احساسات انسانی است.
شماره ۵۲ - ما خزان پرورده عشقیم، عیب ما مکن
ما خزان پرورده عشقیم، عیب ما مکن
گر نبیند بویی از بهبود، رنگ زرد ما ۱
مایه ما در سفر، چون آب شد نقصان پذیر
آنچه ماند از مایه، خواهد گشت راه آورد ما ۲
گر نبیند بویی از بهبود، رنگ زرد ما ۱
مایه ما در سفر، چون آب شد نقصان پذیر
آنچه ماند از مایه، خواهد گشت راه آورد ما ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱ - شوق به روی تیغ دویدن به پای خود
گوهر بعدی:شماره ۵۳ - به شب زلف بتان، روز تمام است اینجا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
