هوش مصنوعی: در این متن شاعر از گفتگوی دل‌های عاشق با معشوق سخن می‌گوید و اشاره‌ای به ناشناخته ماندن عاشقان صادق دارد. همچنین، از اهمیت سحرخیزی و فیض شبانه در رسیدن به معراج روحانی یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

شماره ۱۰۸ - ز مرغان دل ما با لب بامش چه می گویی

ز مرغان دل ما با لب بامش چه می گویی
سر دیوار نشناسد کبوترهای چاهی را ۱

شبت خوش باد ساقی، مگذر از فکر سحرخیزی
که فیض شام معراج است بزم صبحگاهی را ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۷ - در هنر چون شانه زلف بتان بی طالعیم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹ - ناید نمکچشی چو تنور از دهان ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.