هوش مصنوعی: شاعر از غربت و دوری از دوستش در ایران می‌نالد و اکنون از هندوستان به ایران اشک می‌ریزد.
رده سنی: 15+ محتوا شامل احساسات عمیق و غم‌انگیز است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۱۲۲ - یک دوست در ایران نماند از بهر این غربت زده

یک دوست در ایران نماند از بهر این غربت زده
اکنون ز هندستان رود اشکم به ایران بی سبب ۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - موج را گشت صبا سلسله جنبان در آب
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - تا نشستن، ده خطر گل می کند در میکده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.