هوش مصنوعی:
این متن به توصیف حالات و مناظر طبیعی و عرفانی میپردازد. در آن، فردی فارغ از دغدغههای دنیوی نشسته است و طبیعت و عناصر آن مانند تذرو (پرندهای خوشآواز)، حباب در جوی آب، و کهسار غم به شکلی نمادین و شاعرانه توصیف شدهاند. همچنین، اشارهای به داستان مجنون و صحرا وجود دارد که نشاندهندهی عشق و حیرت است.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و اشارات ادبی مانند مجنون نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۱۵۵ - کسی فارغ از کار دنیا نشست
کسی فارغ از کار دنیا نشست
که زانو به زانوی مینا نشست ۱
تذروی ست از چشمه سار طرب
حبابی که در جوی صهبا نشست ۲
به تعظیم برخاست کهسار غم
چو مجنون به دامان صحرا نشست ۳
که زانو به زانوی مینا نشست ۱
تذروی ست از چشمه سار طرب
حبابی که در جوی صهبا نشست ۲
به تعظیم برخاست کهسار غم
چو مجنون به دامان صحرا نشست ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۴ - مفلس کوچه عشقیم، کریم اینجا کیست
گوهر بعدی:شماره ۱۵۶ - چو مژگان جز به قصد دیدن غیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
