هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند نسیم، گل، بلبل و صدف برای بیان مفاهیم عاشقانه و اخلاقی استفاده میکند. شاعر از شیرینی نیشکر و گل، شرم گل، فرزند ناخلف یعقوب، و تاثیر نخوت بر ثروتمندان سخن میگوید. همچنین به عشقبازی و رسوایی ناشی از آن اشاره میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۱ - بر گوش زد نسیمم، صوتی که نیشکر داشت
بر گوش زد نسیمم، صوتی که نیشکر داشت
آواز پای آن گل، شیرینی دگر داشت ۱
دیشب که آن سهی قد، آرایش چمن بود
گل را ز شرم رویش، بلبل به زیر پر داشت ۲
نتوان شمردن از خود، فرزند ناخلف را
در عالم حقیقت، یعقوب یک پسر داشت ۳
تاثیر باد نخوت، کر می کند غنی را
گوش صدف گران بود، تا دامنش گهر داشت ۴
طغرا ز بس که گشتیم، رسوای عشقبازی
هر بیخبر که دیدیم، از راز ما خبر داشت ۵
آواز پای آن گل، شیرینی دگر داشت ۱
دیشب که آن سهی قد، آرایش چمن بود
گل را ز شرم رویش، بلبل به زیر پر داشت ۲
نتوان شمردن از خود، فرزند ناخلف را
در عالم حقیقت، یعقوب یک پسر داشت ۳
تاثیر باد نخوت، کر می کند غنی را
گوش صدف گران بود، تا دامنش گهر داشت ۴
طغرا ز بس که گشتیم، رسوای عشقبازی
هر بیخبر که دیدیم، از راز ما خبر داشت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۰ - از وعده وصل تو وفا را خبری نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - لکه ابری که فیضی داشت، دود شمع بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.