هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند نسیم، گل، بلبل و صدف برای بیان مفاهیم عاشقانه و اخلاقی استفاده می‌کند. شاعر از شیرینی نیشکر و گل، شرم گل، فرزند ناخلف یعقوب، و تاثیر نخوت بر ثروتمندان سخن می‌گوید. همچنین به عشقبازی و رسوایی ناشی از آن اشاره می‌کند.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۹۱ - بر گوش زد نسیمم، صوتی که نیشکر داشت

بر گوش زد نسیمم، صوتی که نیشکر داشت
آواز پای آن گل، شیرینی دگر داشت ۱

دیشب که آن سهی قد، آرایش چمن بود
گل را ز شرم رویش، بلبل به زیر پر داشت ۲

نتوان شمردن از خود، فرزند ناخلف را
در عالم حقیقت، یعقوب یک پسر داشت ۳

تاثیر باد نخوت، کر می کند غنی را
گوش صدف گران بود، تا دامنش گهر داشت ۴

طغرا ز بس که گشتیم، رسوای عشقبازی
هر بیخبر که دیدیم، از راز ما خبر داشت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۰ - از وعده وصل تو وفا را خبری نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - لکه ابری که فیضی داشت، دود شمع بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.