هوش مصنوعی:
این شعر از عشق ناکام، دلتنگی و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. با استفاده از استعارههایی مانند پروانه و شمع، باده و پیمانه، و مرغ دل در قفس، شاعر احساس ناامیدی و بیپناهی را بیان میکند. همچنین، ویرانیهای ناشی از غم و دیوانگی عشق نیز در ابیات مشهود است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، مضامین غم و ناامیدی موجود در شعر نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۰۱ - شمع دیدار نمایان شد و پروانه نیافت
شمع دیدار نمایان شد و پروانه نیافت
باده وصل به بزم آمد و پیمانه نیافت ۱
مرغ دل چون نکند شکوه درین سبزقفس؟
آب اگر یافت به صد خون جگر، دانه نیافت ۲
بس که افتاده خرابی ز غمت بر سر هم
دل دیوانه ما راه به ویرانه نیافت ۳
باده وصل به بزم آمد و پیمانه نیافت ۱
مرغ دل چون نکند شکوه درین سبزقفس؟
آب اگر یافت به صد خون جگر، دانه نیافت ۲
بس که افتاده خرابی ز غمت بر سر هم
دل دیوانه ما راه به ویرانه نیافت ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۰ - رویت ز عرق همچو گل تازه در آب است
گوهر بعدی:شماره ۲۰۲ - پیرهن بس که خوش اندام شد از بوی تنت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
