هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر از بوی خوش، اندام زیبا، و لبهای معشوق سخن میگوید و تمایل خود به جداییناپذیری از معشوق را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل توصیفات عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۰۲ - پیرهن بس که خوش اندام شد از بوی تنت
پیرهن بس که خوش اندام شد از بوی تنت
گل شود سرو چو آید به برش پیرهنت ۱
مزه بزمگه باده به کامش نرسید
تا لب جام نشد بوسه ربای دهنت ۲
نشوم از تو جدا، همچو گل از نکهت خود
گر درآرد مدد بخت درآغوش منت ۳
گل شود سرو چو آید به برش پیرهنت ۱
مزه بزمگه باده به کامش نرسید
تا لب جام نشد بوسه ربای دهنت ۲
نشوم از تو جدا، همچو گل از نکهت خود
گر درآرد مدد بخت درآغوش منت ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۱ - شمع دیدار نمایان شد و پروانه نیافت
گوهر بعدی:شماره ۲۰۳ - طفل اشکم ز شورچشمی خلق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.