هوش مصنوعی: این متن شعری است که مفاهیم عمیقی مانند گذرایی زندگی، رنج و شادی، و پذیرش تقدیر را بیان می‌کند. شاعر از عناصری مانند اشک، سحاب، قدح، و خاک برای انتقال احساساتش استفاده کرده است. در نهایت، پیام اصلی شعر پذیرش ناپایداری زندگی و حرکت به جلو است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند مرگ و ناپایداری زندگی نیاز به درک و بلوغ عاطفی بیشتری دارند.

شماره ۲۰۹ - تخم اشک از کف بنه ای دل که مانند سحاب

تخم اشک از کف بنه ای دل که مانند سحاب
تا بپاشی تخم، می باید ز هم پاشید و رفت ۱

چون قدح کآید بر مینا، شب آمد پیش من
گریه کردم از برای ماندنش، خندید و رفت ۲

بس که خاک این چمن سرگشتگی می آورد
آب را از چشمه باید راه جو پرسید و رفت ۳

کوچه تابوت اگر آمد درین راهت به پیش
تا به منزل می توانی سایه وش خوابید و رفت ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۸ - ما چو مینای شرابیم و فلک همچو قدح
گوهر بعدی:شماره ۲۱۰ - سایه گرد تیغ بیدم،طالع بسمل کجاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.