هوش مصنوعی:
این متن شعری است که مفاهیم عمیقی مانند گذرایی زندگی، رنج و شادی، و پذیرش تقدیر را بیان میکند. شاعر از عناصری مانند اشک، سحاب، قدح، و خاک برای انتقال احساساتش استفاده کرده است. در نهایت، پیام اصلی شعر پذیرش ناپایداری زندگی و حرکت به جلو است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند مرگ و ناپایداری زندگی نیاز به درک و بلوغ عاطفی بیشتری دارند.
شماره ۲۰۹ - تخم اشک از کف بنه ای دل که مانند سحاب
تخم اشک از کف بنه ای دل که مانند سحاب
تا بپاشی تخم، می باید ز هم پاشید و رفت ۱
چون قدح کآید بر مینا، شب آمد پیش من
گریه کردم از برای ماندنش، خندید و رفت ۲
بس که خاک این چمن سرگشتگی می آورد
آب را از چشمه باید راه جو پرسید و رفت ۳
کوچه تابوت اگر آمد درین راهت به پیش
تا به منزل می توانی سایه وش خوابید و رفت ۴
تا بپاشی تخم، می باید ز هم پاشید و رفت ۱
چون قدح کآید بر مینا، شب آمد پیش من
گریه کردم از برای ماندنش، خندید و رفت ۲
بس که خاک این چمن سرگشتگی می آورد
آب را از چشمه باید راه جو پرسید و رفت ۳
کوچه تابوت اگر آمد درین راهت به پیش
تا به منزل می توانی سایه وش خوابید و رفت ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۸ - ما چو مینای شرابیم و فلک همچو قدح
گوهر بعدی:شماره ۲۱۰ - سایه گرد تیغ بیدم،طالع بسمل کجاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.