هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از زیبایی طبیعت و تأثیر نگاه معشوق سخن میگوید. او با توصیف سبزه و گلبرگ و لاله، تصویری شاعرانه از بهار ارائه میدهد. در ادامه، شاعر از رم کردن و رام شدن معشوق میگوید و خود را مانند برهمنی میداند که با تکرار کلمهی «رام»، به مرادش رسیده است.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «بت رم کرده» و «برهمن» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۲۷۷ - از خرامش سبزه گلبرگ نهال اندام شد
از خرامش سبزه گلبرگ نهال اندام شد
وز نگاهش لاله همچشم گل بادام شد ۱
آن بت رم کرده را از بس که گفتم رام شو
چون برهمن عاقبت ورد زبانم «رام» شد ۲
وز نگاهش لاله همچشم گل بادام شد ۱
آن بت رم کرده را از بس که گفتم رام شو
چون برهمن عاقبت ورد زبانم «رام» شد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۶ - نگاهم بر رخش خار به گل پیوسته را ماند
گوهر بعدی:شماره ۲۷۸ - نچسبید بر دامنت طفل اشکم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
