هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از سرگشتگی و ناتوانی خود در برابر مشکلات سخن میگوید و از باد صبا، راهنما و دیگران میپرسد که چرا کمکی نمیکنند. او به عجز خود در انجام کارهای ساده اعتراف کرده و از دیوانگی و ناتوانی در تغییر شرایط شکایت میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، لحن حزنانگیز و مضامین سرگشتگی و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۸۱ - زان گل نشان نداد، صبا را چه می شود
زان گل نشان نداد، صبا را چه می شود
سرگشته ایم، راهنما را چه می شود ۱
ما در گشودن مژه خویش عاجزیم
خود واکنی تو بند قبا را چه می شود ۲
دیوانه ایم و نوبر سنگی نمی کنیم
طفلان این دیار، شما را چه می شود! ۳
سرگشته ایم، راهنما را چه می شود ۱
ما در گشودن مژه خویش عاجزیم
خود واکنی تو بند قبا را چه می شود ۲
دیوانه ایم و نوبر سنگی نمی کنیم
طفلان این دیار، شما را چه می شود! ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۰ - دسته دسته بی سبب اشکم به دامن می رود
گوهر بعدی:شماره ۲۸۲ - خسرو بی رحم را بنگر که با اظهار عدل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
