هوش مصنوعی:
شاعر در این غزل بیان میکند که دوست دارد غزلی بسراید که مناسب محبوبش باشد و بیتی را میپسندد که بتوان آن را به مطلوبش خواند. در ادامه، از تاریکی شب و شعلههای آه خود سخن میگوید که روشن شدهاند به گونهای که میتوان آنها را مانند یک نامه خواند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک کامل آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۹۱ - خواهم غزلی را که به محبوب توان خواند
خواهم غزلی را که به محبوب توان خواند
بیتی خوشم آید که به مطلوب توان خواند ۱
بی روی تو، از شعله آهم شب تاریک
روشن شده زان گونه که مکتوب توان خواند ۲
بیتی خوشم آید که به مطلوب توان خواند ۱
بی روی تو، از شعله آهم شب تاریک
روشن شده زان گونه که مکتوب توان خواند ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۰ - ز نهال قسمت ما، گل عیش چون زند سر؟
گوهر بعدی:شماره ۲۹۲ - مرا قسمت به راهی گشت رهبر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
