هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از نرسیدن به آرزوها و خواستههایش سخن میگوید. او احساس میکند که تلاشهایش بیثمر است و صدای فریادش به گوش کسی نمیرسد. همچنین، از غم و اندوهی که بر او چیره شده، شکایت دارد و احساس میکند که حتی الهامات معنوی نیز به او نمیرسند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، بیان اندوه و ناکامی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۰۳ - سرجوش داغ لاله به جوشم نمی رسد
سرجوش داغ لاله به جوشم نمی رسد
فریاد بلبلان به خروشم نمی رسد ۱
در کوچه باغ شوق ز بس تند می دوم
آواز پای خویش به گوشم نمی رسد ۲
تا بر کدوی می نخورد سنگ حادثات
گرد زیان به دامن هوشم نمی رسد ۳
گوش دلم به هاتف مینای باده است
الهام زاهدان به سروشم نمی رسد ۴
یکسان به خاک میکده گردیدم و هنوز
دست سبوی باده به دوشم نمی رسد ۵
طغرا، ز گوشمال غم آگه نمی شوم
تا پیچشی به حلقه گوشم نمی رسد ۶
فریاد بلبلان به خروشم نمی رسد ۱
در کوچه باغ شوق ز بس تند می دوم
آواز پای خویش به گوشم نمی رسد ۲
تا بر کدوی می نخورد سنگ حادثات
گرد زیان به دامن هوشم نمی رسد ۳
گوش دلم به هاتف مینای باده است
الهام زاهدان به سروشم نمی رسد ۴
یکسان به خاک میکده گردیدم و هنوز
دست سبوی باده به دوشم نمی رسد ۵
طغرا، ز گوشمال غم آگه نمی شوم
تا پیچشی به حلقه گوشم نمی رسد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۲ - گل ما را به آب غم سرشتند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۴ - مشو ملول که ساغر ز دست خواهد شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
