هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از ناتوانی خود در بیان احساساتش میگوید و خود را به سیاهی تشبیه میکند که بارها امتحان شده است. همچنین، از تقدیر خود که مانند ابر است و در باغ دنیا با دل افسرده به فغان مشغول شده، سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، لحن اندوهناک و استفاده از استعارههای پیچیده، مناسب مخاطبان با درک ادبی بالاتر است.
شماره ۴۰۱ - یکقلم از من نیاید رو سفیدی در وجود
یکقلم از من نیاید رو سفیدی در وجود
چون سیاهی،گر دو صد ره امتحانم کرده اند ۱
شیوه ابر است طغرا قسمتم در باغ دهر
با دل افسرده، سرگرم فغانم کرده اند ۲
چون سیاهی،گر دو صد ره امتحانم کرده اند ۱
شیوه ابر است طغرا قسمتم در باغ دهر
با دل افسرده، سرگرم فغانم کرده اند ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۰ - بی توام در سیر گل، تن با خزان همدرد شد
گوهر بعدی:شماره ۴۰۲ - هر کجا من پیاده می گردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
