هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساس غم و اندوه خود در غیبت معشوق می‌گوید. حضور نداشتن معشوق باعث شده تا حتی زیبایی‌های طبیعت مانند گل‌ها برایش رنگ ببازند و جهان در نظرش پر از غبار و اندوه شود. آه شاعر چنان تاثیری دارد که حتی آب جهان را متلاطم می‌کند.
رده سنی: 15+ محتوا از نظر عاطفی پیچیده است و درک کامل آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.

شماره ۴۰۰ - بی توام در سیر گل، تن با خزان همدرد شد

بی توام در سیر گل، تن با خزان همدرد شد
هر کجا چیدم گل سرخی، به دستم زرد شد ۱

بس که در دل داشتم از ساقی دوران غبار
عالم آب از نسیم آه من پر گرد شد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۹۹ - نخندد چون دلم بر شانه، کز راه تهیدستی
گوهر بعدی:شماره ۴۰۱ - یکقلم از من نیاید رو سفیدی در وجود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.