شماره ۴۱۹ - گرد کلفت بس که می ریزد مرا بر تن غبار

گرد کلفت بس که می ریزد مرا بر تن غبار
بر رخ آیینه می پاشد ز عکس من غبار ۱

خاکساران را چو رانی از درت، خنجر مکش
می شود از باد دامن، عازم رفتن غبار ۲

بس که پر گرد ملالم، گر زنی دستی به من
ریزدم از هر بن مو همچو پرویزن غبار ۳