هوش مصنوعی: متن بیانگر عشق و فداکاری در راه ایمان و آرمان‌های مقدس است. شاعر با اشاره به آیات شهادت، زخم‌های عشق را ستایش می‌کند و از همتی بلند برای رسیدن به مقصود سخن می‌گوید. همچنین، با استفاده از استعاره‌هایی مانند نرگس و باده، به زیبایی‌های معنوی و روحانی اشاره دارد.
رده سنی: 15+ متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه‌ای است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناخت ادبیات فارسی دارد. همچنین، برخی استعاره‌ها و مفاهیم عمیق ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۵۱۳ - دل به استحضار آیات شهادت زنده است

دل به استحضار آیات شهادت زنده است
بخت کو تا سوره زخم ترا از بر کنیم ۱

ما و آن همت که چون نرگس درین بستانسرا
از کدوی بی نیازی، باده در ساغر کنیم ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۱۲ - ما را چه کار است، با کار مردم؟
گوهر بعدی:شماره ۵۱۴ - دایم غم نخوردن یک بوس می خورم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.