هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از غم و اندوه خود میگوید که ناشی از دوری از معشوق است. او از بیغیرتی خود شکایت دارد و به یاد کربلا و امام حسین(ع) میافتد که نماد صبر و مقاومت در برابر ظلم است. شاعر با اشاره به طوس (مشهد) و کربلا، از غم و اندوه خود مینالد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و غمانگیز است و همچنین اشارهای به مفاهیم مذهبی مانند کربلا دارد که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۵۱۴ - دایم غم نخوردن یک بوس می خورم
دایم غم نخوردن یک بوس می خورم
بوسی نخورده ام ز تو، افسوس می خورم ۱
بی غیرتی نگر، که ز بتخانه گرد عشق
سیلی برای ناله چو ناقوس می خورم ۲
سرچشمه دار العطشم تا به کربلا
آبی اگر ز غمکده طوس می خورم ۳
بوسی نخورده ام ز تو، افسوس می خورم ۱
بی غیرتی نگر، که ز بتخانه گرد عشق
سیلی برای ناله چو ناقوس می خورم ۲
سرچشمه دار العطشم تا به کربلا
آبی اگر ز غمکده طوس می خورم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۳ - دل به استحضار آیات شهادت زنده است
گوهر بعدی:شماره ۵۱۵ - چشم و دل پاس خیالش را به نوبت داشتند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
