خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساسات عمیق و ناگفته‌اش می‌گوید که مانند تیری بی‌نشان به تاریکی پرتاب شده است. او از اضطراب و بینوایی خود سخن می‌گوید و اعتراف می‌کند که در تلاش برای بیان رنج‌هایش، اصل مطلب را فراموش کرده است. در نهایت، مانند شمعی که از سوزش عشق می‌سوزد، حرف ناگفته‌ای را از زبان خود دور می‌اندازد.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی دارد.

شب خدنگ ناله ای بر آسمان انداختم
بی نشان تیری به آن تاریکدان انداختم

بس که گردیدم به شرح بینوایی مضطرب
آنچه اصل مدعا بود از میان انداختم

همچو شمع از سوزناکیهای حرف اشتیاق
یک سخن ناگفته، خود را از زبان انداختم

«طغرای مشهدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir