شماره ۵۶۹ - بس که رزق ما طفیلی شد ز دیوان قضا

بس که رزق ما طفیلی شد ز دیوان قضا
داشت حکم میزبان، گر میهمانی داشتیم ۱

چرخ دون همت، به هفتاد و دو تن آبی نداد
ما تن تنها، به او امید نانی داشتیم ۲