هوش مصنوعی:
شاعر در این اشعار از رنجهای عاطفی و ناامیدی خود سخن میگوید، از بیوفایی و ستم معشوق شکایت دارد و از غم و اندوه شبانه و بیعدالتی روزگار مینالد. او احساس میکند که حتی با نابودی جهان نیز آرامش نخواهد یافت.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق، ناامیدی و اندوه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل این اشعار نیاز به بلوغ عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۵۷۳ - در وفا، انکار آن شوخ ستمگر می کنم
در وفا، انکار آن شوخ ستمگر می کنم
آنچه از بی رحمی اش گویند، باور می کنم ۱
چرخ می خندد ز روی شادمانی تا سحر
شام غم چون گریه از بیداد اختر می کنم ۲
دل تسلی نیست در ماتمسرای فوت وقت
گر دو عالم خاک را یکبار بر سر می کنم ۳
آنچه از بی رحمی اش گویند، باور می کنم ۱
چرخ می خندد ز روی شادمانی تا سحر
شام غم چون گریه از بیداد اختر می کنم ۲
دل تسلی نیست در ماتمسرای فوت وقت
گر دو عالم خاک را یکبار بر سر می کنم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۲ - خوش آنکه موج زن وصل آن نگار شوم
گوهر بعدی:شماره ۵۷۴ - یاد ایامی که ما هم دستگاهی داشتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
