هوش مصنوعی:
متن بالا توصیفی شاعرانه از یک شب عاشقانه و حال و هوای آن است. در بیت اول، مطرب با یادآوری حسن خلق معشوق، نفسهایش را در کوچه میزند و بوی عود به مشام میرسد. در بیت دوم، شب با زلف ساقی و برق حسن توصیف شده و آتش می از صراحی مانند دود بیرون میآید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادهای صوفیانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارههای عمیق و زبان شاعرانه، درک آن را برای سنین پایینتر دشوار میکند.
شماره ۶۱۹ - مطرب امشب دل به فکر حسن خلقش داده بود
مطرب امشب دل به فکر حسن خلقش داده بود
زد نفس در کوچه نی، بوی عود آمد برون ۱
شب که ابر زلف ساقی هر طرف زد برق حسن
آتش می از صراحی همچو دود آمد برون ۲
زد نفس در کوچه نی، بوی عود آمد برون ۱
شب که ابر زلف ساقی هر طرف زد برق حسن
آتش می از صراحی همچو دود آمد برون ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۸ - طلب کردم رهی از باغبان درجستن آن گل
گوهر بعدی:شماره ۶۲۰ - زلف شبرنگ، پریشان بر و دوش مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
