هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از معشوق میخواهد که با رفتارهایش باعث رنجش نشود. او از معشوق میخواهد که مانند کعبه سیاهپوش نباشد، به اشکهایش گوش ندهد، و از نوشیدن آب به جای باده خودداری کند. همچنین، شاعر از معشوق میخواهد که در شب هنگام در گلستان شوخی نکند و چراغ راهش را خاموش نگذارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند نوشیدن باده نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
شماره ۶۲۰ - زلف شبرنگ، پریشان بر و دوش مکن
زلف شبرنگ، پریشان بر و دوش مکن
خویش را بیهده چون کعبه سیه پوش مکن ۱
تا ز قانون طرب، دست نشویی در بزم
رود اشکم چو درآید به صدا، گوش مکن ۲
بوی شیر از لب چون لعل ترت می آید
آب اگر در قدح باده بود، نوش مکن ۳
شب به گلشن چو روی، دست به شوخی مگشا
گل چراغی به رهت داشته، خاموش مکن ۴
خویش را بیهده چون کعبه سیه پوش مکن ۱
تا ز قانون طرب، دست نشویی در بزم
رود اشکم چو درآید به صدا، گوش مکن ۲
بوی شیر از لب چون لعل ترت می آید
آب اگر در قدح باده بود، نوش مکن ۳
شب به گلشن چو روی، دست به شوخی مگشا
گل چراغی به رهت داشته، خاموش مکن ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۹ - مطرب امشب دل به فکر حسن خلقش داده بود
گوهر بعدی:شماره ۶۲۱ - ز بهار برگ الوان، ز کفت حنای رنگین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.