هوش مصنوعی: شاعر از تاریکی و غربت شکایت می‌کند و بخت خود را مقصر می‌داند که روزگارش را سیاه کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و انتزاعی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.

شماره ۶۵۱ - از تیرگی چه شکوه به غربت، که همچو مشک

از تیرگی چه شکوه به غربت، که همچو مشک
آورده بخت، روز مرا از وطن سیاه ۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۵۰ - تن ما سرشته خون، دل ما چکیده غم
گوهر بعدی:شماره ۶۵۲ - ادب خاموش دارد بار شوق عشقبازان را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.