هوش مصنوعی:
شاعر از باقی ماندن شراب در قرابه و آب در کوزه اظهار تأسف میکند، در حالی که لب تشنه است. همچنین از ناپدید شدن عکس گل در آب و باقی ماندن تنها تپش آب ابراز اندوه میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین ممکن است برخی از مفاهیم مانند شراب و تشنگی به عنوان استعارههای عرفانی برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۶۵۷ - به قرابه از صبوحی، قدح شراب مانده
به قرابه از صبوحی، قدح شراب مانده
لب تشنه را چه حاصل، که به کوزه آب مانده ۱
لب جویبار چشمم، نخورد چه سان تاسف
که رمیده عکس آن گل، تپشی به آب مانده ۲
لب تشنه را چه حاصل، که به کوزه آب مانده ۱
لب جویبار چشمم، نخورد چه سان تاسف
که رمیده عکس آن گل، تپشی به آب مانده ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۵۶ - بس که پاشید ازو ناز و نیاز از من ریخت
گوهر بعدی:شماره ۶۵۸ - یارب از نسرین، چراغ لاله را پروانه ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.