هوش مصنوعی:
شاعر از احساس پیری و ناتوانی در جوانی شکایت میکند و خود را مانند پیران ناتوان میداند. او در گلزار دنیا احساس بیمکانی میکند و ادعای لامکانی (بیمکانی) را مناسب حال خود میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، موضوعات مربوط به پیری و ناتوانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان جذاب نباشد.
شماره ۶۷۱ - چه لذت وجود مرا از جوانی؟
چه لذت وجود مرا از جوانی؟
که گشتم چو پیران بدین سست جانی ۱
به گلزار گیتی چنان بی مکانم
که زیبد مرا دعوی لامکانی ۲
که گشتم چو پیران بدین سست جانی ۱
به گلزار گیتی چنان بی مکانم
که زیبد مرا دعوی لامکانی ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۷۰ - تو خود مهری، ولیکن با سیه روز غم عشقت
گوهر بعدی:شماره ۶۷۲ - شمع است مرا حجت این حرف که بی جرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
