هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس غربت و سرگشتگی سخن میگوید و با استفاده از استعارههایی مانند شمع و سنگ فلاخن، درد بیجرمی و بیپناهی را بیان میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد.
شماره ۶۷۲ - شمع است مرا حجت این حرف که بی جرم
شمع است مرا حجت این حرف که بی جرم
سر می رود از پای فشردن به غریبی ۱
سرگشتگی آرد چو وطن، جای گریز است
بیجا ندود سنگ فلاخن به غریبی ۲
سر می رود از پای فشردن به غریبی ۱
سرگشتگی آرد چو وطن، جای گریز است
بیجا ندود سنگ فلاخن به غریبی ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۷۱ - چه لذت وجود مرا از جوانی؟
گوهر بعدی:شماره ۶۷۳ - چشم پرخون و نگردید دل ما خالی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
