هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از ناامیدی و تنهایی خود میگوید و بیان میکند که با وجود تلاشهایش، جهان به او پاسخی نداده است. او از بیعدالتی و محدودیتهای زندگی شکایت دارد و احساس میکند که در قفس اسیر است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، لحن حزنانگیز و ناامیدانه متن برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۷۰۳ - گر به مهر همه چون صبح برآرم نفسی
گر به مهر همه چون صبح برآرم نفسی
ندهد چرخ ازین فرقه به من همنفسی ۱
شب گرفتم به برش، از من مسکین رخ تافت
شعله را کی بود آرام در آغوش خسی؟ ۲
آشیان و پر پرواز و گل و دانه و آب
همه را داد به ما چرخ، ولی در قفسی ۳
ندهد چرخ ازین فرقه به من همنفسی ۱
شب گرفتم به برش، از من مسکین رخ تافت
شعله را کی بود آرام در آغوش خسی؟ ۲
آشیان و پر پرواز و گل و دانه و آب
همه را داد به ما چرخ، ولی در قفسی ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۲ - بر دیده گذارم کف پایی که تو داری
گوهر بعدی:شماره ۷۰۴ - آتشین رخسار ما شمعی ست بزم حسن را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
