هوش مصنوعی:
این متن شعری است که زیبایی چهرهی فردی را با تشبیه آن به گلها و طبیعت توصیف میکند. شاعر از عناصری مانند غنچه، گل، نسترن، گلستان، مرغان و بهار برای بیان این زیبایی استفاده کرده است.
رده سنی:
12+
متن از لحاظ محتوایی ساده و قابل درک برای نوجوانان و بزرگسالان است و هیچگونه محتوای نامناسب یا پیچیدهای ندارد. همچنین، استفاده از تشبیهات طبیعی میتواند برای علاقهمندان به ادبیات در این ردهی سنی جذاب باشد.
شماره ۷۳۲ - دهان غنچه، روی گل، جبین نسترن داری
دهان غنچه، روی گل، جبین نسترن داری
گلستانی ست رخسارت، چه پروای چمن داری ۱
به گردت چون نگردد فوج مرغان خزان دیده؟
که رنگین نوبهاری در حصار پیرهن داری ۲
گلستانی ست رخسارت، چه پروای چمن داری ۱
به گردت چون نگردد فوج مرغان خزان دیده؟
که رنگین نوبهاری در حصار پیرهن داری ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۳۱ - ای روی تو سردفتر گلهای بهاری
گوهر بعدی:شماره ۷۳۳ - بس که از روی نزاکت بر ما می آیی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
