شماره ۷۳۵ - تا تو رفتی، زندگی رفت از برم، بازآ که من

تا تو رفتی، زندگی رفت از برم، بازآ که من
چون چراغ مرده ام در انتظار زندگی ۱

محنتم افکنده از پا، ورنه بی تکلیف مرگ
همچو راحت می گریزم از دیار زندگی ۲

چون نباشم در خزان زندگی بی شاخ و برگ؟
من که بی برگی کشیدم در بهار زندگی ۳

این تن فرسوده من، بس که ناشایسته است
نی به کار مرگ می آید، نه کار زندگی ۴