هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و دیوانگی سخن میگوید، جایی که عقل در برابر زیبایی معشوق تسلیم میشود. شاعر از ترس ویرانی دل خود توسط اشکها میگوید و گلایه میکند که چرا معشوق مانند دختر رز به بیگانگان توجه میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند دیوانگی و اندوه نیاز به بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۷۳۴ - به ز سر رشته عقل است گر از طره خویش
به ز سر رشته عقل است گر از طره خویش
سر زنجیر به دست من دیوانه دهی ۱
ای دل از بارش ابر مژه، ترسم که چو سیل
جغد را وعده به ویرانی کاشانه دهی ۲
آشنا را نکنی بهر چه گلچین طمع؟
تو که چون دختر رز، دست به بیگانه دهی ۳
سر زنجیر به دست من دیوانه دهی ۱
ای دل از بارش ابر مژه، ترسم که چو سیل
جغد را وعده به ویرانی کاشانه دهی ۲
آشنا را نکنی بهر چه گلچین طمع؟
تو که چون دختر رز، دست به بیگانه دهی ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۱۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۳۳ - بس که از روی نزاکت بر ما می آیی
گوهر بعدی:شماره ۷۳۵ - تا تو رفتی، زندگی رفت از برم، بازآ که من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
