هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از تسلیم شدن در برابر غم و عشق سخن میگوید و بیان میکند که غم به بخشی جداییناپذیر از زندگی او تبدیل شده است. او خود را اسیر محبت و پرستشکننده غم میداند و قبلهگاه خود را ابروی غم معرفی میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۷۴۷ - گر نشینم، جای می گیرم به پهلوی غمی
گر نشینم، جای می گیرم به پهلوی غمی
ور بخوابم، می گذارم سر به زانوی غمی ۱
ما اسیران محبت غم پرست افتاده ایم
قبله ما نیست غیر از طاق ابروی غمی ۲
ور بخوابم، می گذارم سر به زانوی غمی ۱
ما اسیران محبت غم پرست افتاده ایم
قبله ما نیست غیر از طاق ابروی غمی ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۴۶ - به برگ عیش رسم، گر چو نوبهار آیی
گوهر بعدی:شماره ۷۴۸ - جانا ز تو شادم به سلامی و پیامی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
