هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از آرامش دل خود در ویرانههای زندگی سخن میگوید، اما گاهی بیتاب میشود و میخواهد از خانه خود بیرون برود. او احساس میکند که روزگار بر او سخت میگذرد و اگر مانند کمان از خانه خود بیرون بیاید، ممکن است شرایط تغییر کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰ - آسوده بود دلم ز ویرانه خود
آسوده بود دلم ز ویرانه خود
بی تاب شوم برون ز کاشانه خود ۱
ایام به روی آتشم جای دهد
گر همچو کمان برآیم از خانه خود ۲
بی تاب شوم برون ز کاشانه خود ۱
ایام به روی آتشم جای دهد
گر همچو کمان برآیم از خانه خود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - مرغ دل من زشاخ بی برگ و بر است
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - ابر آمده شب که ماهتابت ببرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
