هوش مصنوعی: شاعر از بی‌نصیبی و تنهایی در دوران پیری شکایت دارد و حتی عصا نیز از کمک به او خودداری می‌کند.
رده سنی: 16+ متن به موضوعات عمیق مانند پیری و تنهایی می‌پردازد که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد یا باعث ناراحتی آنها شود.

شماره ۲۵ - از بس که بی نصیب در ایام پیری ام

از بس که بی نصیب در ایام پیری ام
دارد عصا مضایقه در دستگیری ام ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴ - داغم که سر زلف توام زود شد از کف
گوهر بعدی:شماره ۲۶ - ستم کردم به خود کاین نفس بدخو را خورش دادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.