شماره ۱ - برخورد چون به گل روی تو نظاره ما شماره ۲ - پایی به دیدن من غمناک برنداشت شماره ۳ - عمر ما چون دیده نرگس به حیرانی گذشت شماره ۴ - جمع شد دل تا سر زلف پریشانت گرفت شماره ۵ - از بس که طبع من به گنهکاری آشناست شماره ۶ - شب فغانم گوشمال چرخ بی بنیاد داد شماره ۷ - چون دست به من در انجمن داد شماره ۸ - آن کس که در جهان، نسق شهر و ده نهاد شماره ۹ - دماغم از ضعیفی، نکهت گل بر نمی تابد شماره ۱۰ - اگر به پیش من آید، نقاب می طلبد شماره ۱۱ - ز بس گرد خموشی بی تو در کاشانه می پیچد شماره ۱۲ - نه زلف است آنکه بر دور تو مشک آلود می گردد شماره ۱۳ - بی زر نمی توان یافت، جا در حریم کعبه شماره ۱۴ - بی طاقتم چنان کرد، آن آفتاب تابان شماره ۱۵ - لب از حدیث توبه دلم را کباب کرد شماره ۱۶ - دل هیات سرمنزل جانانه برآورد شماره ۱۷ - گردون به من ز سفره خود آنچه داده است شماره ۱۸ - مگو که شیشه به ساغر شراب می ریزد شماره ۱۹ - هر چند ناله کردم، نشنید پیر گردون شماره ۲۰ - همچو ساغر دلخوشی در سینه محزون نماند شماره ۲۱ - دلم ز چشمه آیینه تا وضو نکند شماره ۲۲ - میکشان در بزم وصلت باده چون قسمت کنند شماره ۲۳ - شبی که ابر سیه، ماه را نقاب شود شماره ۲۴ - داغم که سر زلف توام زود شد از کف شماره ۲۵ - از بس که بی نصیب در ایام پیری ام شماره ۲۶ - ستم کردم به خود کاین نفس بدخو را خورش دادم شماره ۲۷ - ز بس نومیدم از بیداد گردون شماره ۲۸ - رخ نیفروخته در بزم، خراب تو شدم شماره ۲۹ - چو نی باید درین باغ فنا دایم کمربستن شماره ۳۰ - به شاخ گل تواند بلبل ما آشیان بستن شماره ۳۱ - شد عیان بر همه کس بی سروسامانی من شماره ۳۲ - ناز بر اغیار کرد، من چه بنازم به او؟