شماره ۵ - چو آفتاب کند تاب شرم ماه ترا

چو آفتاب کند تاب شرم ماه ترا
به موج فتنه درآرد خط سیاه ترا ۱

به چشم زخم بگریند کشتگان که مباد
ز دیده اشک برد لذت نگاه ترا ۲

چه گلشنی تو که مشاطگان کشور حسن
به نو‌بهار بروبند خوابگاه ترا ۳

تو مست جور و من از رشک غرق خون که مباد
به نام خویش نویسد ملک گناه ترا ۴

ز باغ شعله فصیحی گل مراد بچین
که نوبهار فکند از نظر گیاه ترا ۵