شماره ۶ - سرمه کوری کشیدم دیده تحقیق را

سرمه کوری کشیدم دیده تحقیق را
تا نبینم در لباس صدق هر زندیق را ۱

عاقبت از راه گمراهی برد سوی خودم
آن که نپسندید بر من منت توفیق را ۲

تشنه‌تر گشتم ز خون دل همانا شوق دوست
چون سراب از تشنگی پر کرد این ابریق را ۳

از دیار عقل بیرون رو که در بازار او
صیقلی زنگی شکست آیینه تصدیق را ۴

عشق را نازم که چون با بی‌نیازی می‌کشد
باده زندیق سازد خون صد صدیق را ۵

آبروی این ریاکاران فصیحی وه که کرد
غرق دریای خجالت کشتی توفیق را ۶