هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غمگین، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق و رنج‌های عشق است. شاعر از دیده‌های رمیده، دل بی‌قرار، غصه‌های جوشان، و داغ‌های ناپیدا سخن می‌گوید. همچنین، از نفرین‌های شبانه و رنج‌های روحی خود می‌نالد و در نهایت، خواهان تسکین دردهایش با گریه‌های آتشین است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'گریه‌های از دل دوزخ' نیاز به درک بالاتری از احساسات و تجربیات زندگی دارد.

شماره ۱۰ - بردیم باز بر سر نظاره دیده را

بردیم باز بر سر نظاره دیده را
کردیم رام دیده نگاه رمیده را ۱

بردیم نام دلبر و کردیم بی‌قرار
این خون آرمیده عمری طپیده را ۲

سیلاب غصه‌ام ز درون جوش می‌زند
من گل کنم ز ساده‌دلی بام دیده را ۳

جز داغ لاله هیچ گیا دلپذیر نیست
آهوی در دیار محبت چریده را ۴

پیش از دعای زلف تو هر شب جنون ما
نفرین کند رفوگر جیب دریده را ۵

بیمار شو مسیح که در بیع‌گاه ناز
رد می‌کنند جان به لب نارسیده را ۶

در جام ما بریز فصیحی که سوختیم
آن گریه‌های از دل دوزخ چکیده را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹ - جنونی کو که سرگردان کنم در دیده طوفان را
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - به صبوری بفریبم دل شیدایی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.