هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر عشق و شیدایی، ناامیدی از توبه، و ستایش معشوق است. شاعر از دلبستگی به می و معشوق سخن می‌گوید و از رنج‌های عشق و جدایی می‌نالد. همچنین، اشاره‌ای به داستان یوسف و زلیخا دارد و از فصاحت و بلاغت شهیدان عشق یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات ادبی و تاریخی نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارد.

شماره ۲۸ - بر گوش دلم زمزمه توبه حرام است

بر گوش دلم زمزمه توبه حرام است
این گوش پرستار نوای لب جام است ۱

صید تو به منقار وفا برکند از بال
هر پرکه نه آن شیفته طره دام است ۲

بیهوده میفروز چنین دوزخ کین را
کار جگر خسته به یک شعله تمام است ۳

با قافله مصر ز یوسف اثری نیست
ور هست شمیمی گل خودروی مشام است ۴

آن خسته شهیدست فصیحی که نداند
الماس کدام و جگر ریش کدام‌ست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷ - هجر تو جزو اول دیوان محنتست
گوهر بعدی:شماره ۲۹ - چون عدم از بر عالم برخاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.