هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند غم، شوق، درد و عشق صحبت میکند. شاعر از جدایی و رنجهای عاشقانه میگوید و تأثیرات آن را بر جهان و انسانها توصیف میکند. در نهایت، اشارهای به مرگ و حشر دارد و از بیان دردهای عاشقانه به زبان فصیح یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد و مرگ نیاز به درک بالاتری از احساسات و تجربیات زندگی دارند.
شماره ۲۹ - چون عدم از بر عالم برخاست
چون عدم از بر عالم برخاست
به هم آغوشی ما غم برخاست ۱
هر کجا صبح زدم چتر نشاط
شام از آن نوحه ماتم برخاست ۲
خواب با دیده بختم چو نشست
رسم آسایش از آن هم برخاست ۳
درد جامم به جهان افشاندند
شعله شوق ز عالم برخاست ۴
کشته خنجر شوقت در حشر
همه تن روح مجسم برخاست ۵
قصه درد فصیحی گفتند
شیون از عالم و آدم برخاست ۶
به هم آغوشی ما غم برخاست ۱
هر کجا صبح زدم چتر نشاط
شام از آن نوحه ماتم برخاست ۲
خواب با دیده بختم چو نشست
رسم آسایش از آن هم برخاست ۳
درد جامم به جهان افشاندند
شعله شوق ز عالم برخاست ۴
کشته خنجر شوقت در حشر
همه تن روح مجسم برخاست ۵
قصه درد فصیحی گفتند
شیون از عالم و آدم برخاست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - بر گوش دلم زمزمه توبه حرام است
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - کی ز ماتمخانه ما دود افغان برنخاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.