هوش مصنوعی:
متن بالا بیانگر غم و ناامیدی عمیق است. شاعر از دردها و رنجهای خود میگوید که با وجود تلاش برای التیام، همچنان پابرجا هستند. تصاویری مانند گریههای زخم، نمک پاشیدن بر ریش، و اشک حسرت، همه نشاندهنده رنج و اندوه هستند. در پایان، شاعر به نومیدی و فریادهای بیپاسخ اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق غم و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامناسب باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه زندگی دارد.
شماره ۶۲ - دوش غم بر گریههای زخم ما خندید و رفت
دوش غم بر گریههای زخم ما خندید و رفت
پارهای بر ریشهای ما نمک پاشید و رفت ۱
عید نومیدی مبارک باد کز رویش نگاه
همچو اشک حسرتم در خاک و خون غلتید و رفت ۲
شب در آمد غم درون از رخنههای سینهام
دامنی داغ جگر از هر گیاهم چید و رفت ۳
مرهم الماس میپنداشت زخمم چارهجوست
آمد و روی تظلم بر زمین مالید و رفت ۴
بر سر نعش فصیحی این همه فریاد چیست
بر در غم بینوایی پارهای نالید و رفت ۵
پارهای بر ریشهای ما نمک پاشید و رفت ۱
عید نومیدی مبارک باد کز رویش نگاه
همچو اشک حسرتم در خاک و خون غلتید و رفت ۲
شب در آمد غم درون از رخنههای سینهام
دامنی داغ جگر از هر گیاهم چید و رفت ۳
مرهم الماس میپنداشت زخمم چارهجوست
آمد و روی تظلم بر زمین مالید و رفت ۴
بر سر نعش فصیحی این همه فریاد چیست
بر در غم بینوایی پارهای نالید و رفت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱ - شب بیخبرم حرف فراقت به زبان رفت
گوهر بعدی:شماره ۶۳ - از عافیت طراوات گلزار کس مباد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
